‘Geniet van elke seconde, de mooiste dingen gaan anders aan je voorbij.’

20 september 2018 Uit Door Edwin Scheper

In het dorpje Oud-Alblas, gelegen in de Zuid-Hollandse gemeente Molenwaard, geniet Asia Awad (40) samen met haar man en vijf kinderen dagelijks van de prachtige historische boerderijen langs de Alblas en bereidt ze zich bij Elycio Talen voor op het inburgeringsexamen.

Asia is een geliefde cursist in de vestiging te Papendrecht. Haar reputatie als een harde werker, oprechte vrouw en snelle leerling is haar goud waard.

‘Ik ben van nature altijd eerlijk en optimistisch geweest. Het leven is te mooi om negatief te zijn. Zelfs de bommen van Aleppo hebben mij niet kunnen breken. Mijn kinderen hebben me altijd de nodige hoop gegeven. Ik geloof in nieuwe kansen en dit zie ik als mijn kans om mijn kinderen een mooie toekomst te kunnen geven. Een warme, kleurrijke toekomst die ik alle kinderen in de hele wereld toewens.’

Nieuw leven

In Aleppo was Asia zeven jaar lang een gerespecteerde verloskundige in het zorgcentrum van Unicef. Haar passie voor het werk in de kliniek komt van binnenuit.

‘Als ik een baby zie of hoor gaat mijn hart echt sneller kloppen. Het is Nieuw Leven. Letterlijk. Een nieuw, schoon begin in onze wereld. Dat pure, onschuldige. De intense liefde. Al die oprechte emoties die een bevalling met zich meebrengt. Ik krijg er geen genoeg van. En omdat ik zelf mijn eerste kind kreeg toen ik twintig was heb ik veel ervaring opgedaan die ik kan delen met anderen. Ik gaf vaak advies aan andere jonge moeders.

Ik ben zelf een heel lieve moeder. Een mama die soms heel streng is maar altijd rechtvaardig probeert te zijn. Ik zal mijn kinderen ook nooit slaan. Ouders die dat wel doen zal ik nooit snappen. Zoek iemand van je eigen grootte, denk ik dan. Ze zijn de spiegel van onze ziel. De energie die je uitstraalt zullen zij uitstralen.

De negativiteit die jij in huis haalt zal je op hen overbrengen. Alles wat jij bent zal je kind worden. Beseffen mensen dat niet? Daarom moet je het kind in jezelf ook durven op te zoeken. Dat is juist waarin kinderen jouw ziel weerspiegelen. Ze verdienen onze aandacht, onze opoffering, ons respect, onze positieve energie. Het is zwaar, heel zwaar. Maar ooit zal je er de vruchten van plukken.

Inburgering bij Elycio Talen

Onvoorwaardelijk

Mijn hoofddoek is niet het enige wat mij islamitisch maakt. Mijn geloof leert mij om mijn kinderen onvoorwaardelijk te aanbidden. Om ze altijd met liefde aan te spreken. Hou gewoon van je kinderen, zo simpel is het. In deze moeilijke tijden hebben ze je nodig. Wees dankbaar voor alles wat je hebt en hebt kunnen krijgen. Veel mensen hebben het niet. Geniet daarom van elke seconde, want voor je het weet gaan de mooiste dingen aan je voorbij.’

Als dochter van Palestijnse vluchtelingen kent ze de verhalen, de pijn en het gemis naar ‘thuis’ van haar ouders.

‘Alhoewel ik nooit ben terug geweest naar Haifa voel ik wel de leegte in mijn hart. Een onverklaarbare heimwee naar een plek die ik me niet eens kan herinneren. In Syrië zat reizen er sowieso nooit in. De status van vluchteling, die ik ook in Syrië had, houdt je gevangen in het land. Ik hoop ooit heel mooie reizen te kunnen maken. Naar bijvoorbeeld Saoedi-Arabië , Jordanië of zelfs Dubai. In landen waar ik me welkom voel, net zoals in Nederland. Als ik mijn verblijfsvergunning krijg en genoeg geld heb gespaard, is dat het eerste wat ik ga doen. Ik denk begin 2017 mijn examen te hebben afgerond en dan heel snel weer in de zorg te kunnen werken. Ik zou bijvoorbeeld heel graag ouderen willen helpen. Het maakt me eigenlijk niet uit, als ik maar voor anderen kan zorgen. Ik weet gewoon niet beter.’