‘Het is uniek hoe behulpzaam mensen zijn in Nederland’

20 september 2018 Uit Door Edwin Scheper

Isaac Yemani (27) begon in maart 2015 in het pittoreske Papendrecht met zijn inburgeringscursus bij een vestiging van Elycio Talen. Met 25 dollar op zak, vertrok hij in 2011 richting Europa en riskeerde zijn leven in onder andere Sudan, Libië, Egypte, de Sahara en op de Middellandse zee.

Als één van 93.600 vluchtelingen die afgelopen jaar naar Nederland kwam, is hij vastberaden om ook daadwerkelijk succesvol in te burgeren en heel snel zijn grootste hobby uit te gaan oefenen.

Het journaal

‘In Eritrea was ik al sinds kleins af aan aan het rommelen en sleutelen met mijn kleine Kia autootje en bromfiets. Mijn ouders werden er helemaal gek van. In Dekemhare, het dorp waar ik vandaan kom, stond ik ook bekend als ‘de monteur’. Ik ben nu eenmaal graag met mijn handen bezig. Mijn tijd in het AZC was voor mij daarom erg wennen. Ik kon en mocht niets anders doen dan lezen, spelletjes spelen en televisie kijken. Ik keek elk journaal en nieuwsprogramma om jullie taal zo snel mogelijk te leren. Ik las alle kranten en schreef zoveel mogelijk teksten over. Zo kon ik goed oefenen.

Toen ik eindelijk mijn huis kreeg in Alblasserdam kon ik pas echt met de taal aan de slag. Het is mooi en uniek hoe behulpzaam mensen in Nederland zijn. Vooral in Utrecht. Daar wonen veel jonge mensen die je willen helpen met van alles en nog wat. Als ik mensen aansprak in de bus of de trein hadden ze altijd veel geduld. Dat heeft mij erg geholpen en veel zelfvertrouwen gegeven. Ook vond ik het erg leuk om met oudere mensen te praten die mij konden vertellen over de geschiedenis van Nederland. Ik heb daar veel interesse in.

Inburgering bij Elycio Talen

Alhoewel ik alleen nog Rotterdam, Utrecht, Papendrecht en natuurlijk Alblasserdam heb gezien, heb ik al een favoriete plek: het nieuwe station van Utrecht. Dat is helemaal geweldig. Ik hou ervan om te zien hoe al die grote gebouwen worden gemaakt en hoe al die mensen altijd haast hebben. Soms zit ik daar gewoon urenlang naar ze te kijken en de mooie treinen te bewonderen.

Ik hoop snel zo goed Nederlands te spreken en te kunnen schrijven dat ik kan gaan studeren en werken. Ik kan niet wachten. Toen ik twee dagen lang in de zee lag kon ik maar aan één ding denken: als ik het overleef wil ik weer zo snel mogelijk met mijn handen bezig zijn. Ik had constant mijn oude brommertje en gereedschap in mijn hoofd. Gelukkig heeft de Italiaanse kustwacht mij en 120 anderen op tijd weten te redden.

Examen

Mijn docente van Elycio Talen, Lucia Bot, heeft mij heel erg geholpen. Ze werkt hard en doet erg haar best om ons voor te bereiden op het examen over een paar maanden. De andere mensen in de taalschool praten veel met mij en zijn oprecht geïnteresseerd in mijn leven en wat voor problemen ik heb. Ik hoop dat iedereen in Nederland zo is. Ik denk het wel.